✎ Yaşlandıkça nasıl değişti? Miçoya Miçe, yaşlı, katarakt filan derdik. Son zamanlarda artık gözleri de kulakları da iyi değildi. Sana şimdi tek bir şey söyleyebilseydim, tasman nerede, haydi çiş kaka. Akşam eve gelince koşa koşa Miço'yu yürüyüşe çıkarırdık. Artık eve dönünce kocaman bir boşluk oluyor. En çok Zeyna'yı severdi. Yani sırt sırta yatmaktan rahatsız olmadığı tek canlı diyebilirim. Başka hiç bir şey ona dokunamazdı, hemen uyuz olup uzaklaşırdı. Tahammülsüz oğlum benim. Adını benden önce Miço koymuşlardı. Bir Facebook sahiplendirme ilanında görmüştüm. Koskoca dünyaya sığamadı diye yazmışlardı. Çok yer gezmiş, bakımevi ve kliniklerde ziyan olmuş, ev ev dolaşmıştı. Gençliğinde oyuncu, laf dinleyen, akıllı, sessiz ve uyumluydu. Asla hırsızlık yapmaz, yere bile koysam insan tabağından asla yemezdi. Sadece kendi tabağına koyulanları yerdi. Bir de yere düşenler. Yere düşen Miço'nun hakkıdır. Daha sonra kedi kardeşleri gelince yere düşenleri yakalama rekabeti oluştu. Paket açılımı sesi her zaman en sevdiği sesti. Cips, tavuk, peynir, kraker... ne olursa. Miço'yu aldığımdan beri sadece bir kez o da Maslak parkında köpekler saldırınca kucağıma almıştım. Bir daha asla izin vermedi. Bir de son gün babası kucaklayıp muayene masasına koymuştu. 😢 Sevmezdi temas etmeyi. Travmalı oğlum benim. Gök gürültüsü, süpürge sesi, korna sesi, rüzgar bile korkuturdu onu. Balkonlarda asılı çamaşırlar korkulu rüyasıydı. Evde yüksek sesle konuşulunca hemen ortadan kaybolurdu.