คิดถึงเธอจัง ทั้ง KhunPan-ขุนแผน และ Puffy พวกเธอเป็นเด็กมหัศจรรย์มาก ดราม่าก็เก่ง วันที่ฉันกลับบ้านดึกพวกเธอจะมากดไหล่ฉันให้นั่งลง แล้วบ่นแทนแม่ได้นานหลายนาที แต่เธอก็เป็นคนแรกที่มาต้อนรับฉันที่หน้าบ้าน เวลาดุเธอก็จะไปอ้อนแม่ให้ป้องก็เธอมันลูกรักแม่ฉันนี่นา!! ตอนซ้อมดนตรีก็มาหอนเป็นเพื่อนเธอคงร้องเพลงตามนั่นแหละแม้ว่าคนที่บ้านจะนั่งขำ เสียงเห่าเรียกของKhunPanคืนนั้นมันฝังในใจจนวันนี้ ขอบคุณทุกความสุขที่มอบให้จริงๆ
