Light a PawVisit the memorial hall
ไข่ต้ม

ไข่ต้ม

Diary

“ไปไม่ลากันเลยนะอ้วน เป็นห่วงนะรู้มั้ย ไม่ว่าอยู่ตรงไหนของปลายทางสายรุ้งขอให้ตรงนั้นมีที่กว้างๆให้อ้วนวิ่งเล่น ขอให้อ้วนอิ่มท้องอยู่เสมอนะ พ่อ,แม่,พี่ๆ รักและคิดถึงอ้วนตลอดไป”

ไข่ต้มเป็นน้องสุดท้อง แต่ตัวโตกว่าพี่ๆเพราะกินเก่ง เลยเรียกติดปากว่าอ้วน ไข่ต้มชอบหนีเที่ยวแต่ไข่ต้มเป็นเด็กรู้ความไปเที่ยวได้ก็กลับได้ ไม่เคยต้องให้ไปตาม ไม่ทำให้ห่วงเลย อ้วนรู้เวลาถ้าไปเที่ยวอ้วนจะกลับบ้านมาทันนั่งรอรับแม่ที่กลับจากทำงานแล้วมากินขนมตอนเย็นพร้อมแม่เหมียวและพี่ปลาส้มเสมอ ถึงจะกินเก่ง แต่อ้วนไม่หวงของกินเลย ถ้าเห็นพี่หรือแม่กินอยู่ อ้วนจะรอเพราะถ้าอ้วนกินก่อน จะไม่เหลือให้แมวอื่นกิน อ้วนไม่เคยร้องงอแง แม้จะซนตามประสาแมวเด็ก แต่อ้วนไม่เคยเล่นแรง
วันที่อ้วนหายไป เป็นวันที่ทุกคนออกไปทำงาน แล้วอ้วนก็ออกไปเที่ยวเหมือนทุกๆวัน ครั้งสุดท้ายที่ได้มองอ้วน คือตอนที่อ้วนนอนเกลือกกลิ้งเล่นอยู่บนพื้นก่อนทุกคนออกจากบ้าน เมื่อได้เวลาที่อ้วนต้องกลับมานั่งรอแม่กลับบ้าน แต่อ้วนไม่ได้กลับมา ตามหาในที่ที่คิดว่าอ้วนจะไปก็ไม่เจอ อ้วนไม่เคยทนหิวได้ แม้ว่าอ้วนจะชอบเที่ยวแต่อ้วนกลัวคนที่สุด อ้วนไม่มีทางไปอยู่บ้านอื่นได้แน่นอน เรารอเวลาที่อ้วนจะกลับมา ผ่านนาที เป็นชั่วโมง เป็นวัน เป็นเดือน ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าถ้าอ้วนยังอยู่ยังไงอ้วนก็ต้องกลับมา และตอนนี้พวกเรายอมรับความจริงแล้ว ว่าอ้วนจะไม่กลับมา ชั่วนิรันดร์กาล
คิดถึงความอบอุ่นตอนที่นอนกออดอ้วน คิดถึงเสียงหายใจที่ดังข้างหูตอนอ้วนหลับ คิดถึงตอนบ่นอ้วนที่ขนร่วงติดที่นอน

พี่ออยคิดถึงอ้วนมากๆเลยจริงๆ

ภาพสุดท้ายก่อนจากกันนิรันดร

🕯️ ไข่ต้ม

Light a candle or leave a kind word for ไข่ต้ม in the memorial hall. Free, no sign-up.

Visit ไข่ต้ม's place →