ศรี

สิ่งที่ฉันคิดถึงที่สุดคือ วันที่เอง เดินมากลับลูกเอง แต่ตอนนั้นเองกล้าๆกลัวๆ ที่ทำได้ตอนนั้นก็ไปหาอาหารเม็ดทิ้งไว้หน้าบ้านเผื่อเองกับลูกจะกินกัน พอหลังๆเองยอมเปิดใจให้พ่อ เองจะชอบมานอนบนตักพ่อ วันที่พ่อร้องไห้เองก็เดินเข้ามาเหมือนเองมาปลอบพ่อ แต่ในวันที่เองจากไปพ่อก็ทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่นั่งมองเองหมดแรงไปทีละนิด ตอนเช้ามาเองก็คงอยากเจอหน้าพ่อเป็นครั้งสุดท้ายใช่ไหม ถึงได้จากไปแบบไม่ให้พ่อตั้งตัวเลย อย่างน้อยช่วงเวลานั้นพ่อก็อยากอยู่กับเองจนวินาทีสุดท้ายก่อนเองจะจากพ่อไปไม่ได้หรอ ตอนนี้ลูกเองยังสบายดีอยู่ไม่ต้องห่วงนะ พ่อรักทั้งเองกับลูกเองมาก นะศรี😢.