คิวซัง

วันที่ 27/1/2566 เวลา 8.30 น
คิวซังต้องเดินทางไกลแล้ว แม่แพทนอนหลับๆตื่นๆ ข้างคิวซังทั้งคืน สิ่งที่ต้องทำทุกวันตั้งแต่คิวป่วยเวลาตื่นทุก 3-4 ชม แม่แพทต้องตื่นมาให้ยาขับน้ำ พาคิวซัง ไปฉี่ และให้อ๊อกซิเจน วันนี้ไม่มีอีกแล้ว
แม่แพทเตรียมข้าวของเครื่องใช้ เสื้อผ้า อาหาร ขนม ที่คิวชอบ ให้คิวติดตัวไปใช้ตอนเดินทางไกล
ทั้งวันที่ผ่านมา ภาพความทรงจำดีๆ ของคิวซังไหลผ่านสมองผมวนไปมาไม่รู้จบรู้สิ้น ทุกข์สุขในชีวิตผมและแม่แพท มีคิวซังอยู่ข้างๆด้วยทุกเวลา ไม่เคยแม่จะห่างกันซักวินาทีเดียว
ผมกับแม่แพทอยู่กับคิวตั้งแต่ยังไม่มีอะไรก่อร่างสร้างตัวเติบโตมาพร้อมคิวเลยก็ว่าได้ ทุกความสุขความยินดี ความทุกข์ จะมีคิวอยู่ข้างๆเสมอ นอนในห้องเช่าเล็กๆมาด้วยกัน จนวันนี้พอมีสนามหญ้าให้คิววิ่งเล่นก็ปล่อยให้คิวไปวิ่งมากไม่ได้เพราะกลัวคิวเหนื่อยจากโรคหัวใจ
คิวซัง เป็นหมาชิวาว่าตัวแรกในชีวิตของผมที่ตัดสินใจซื้อ เพราะต้องการเอาเป็นเพื่อนแฟน เมื่อตอนผมยังทำงานเป็นเซลออกต่างจังหวัด “คิวซัง”ไปกับผมทั่วประเทศไทย แม้แต่ประเทศลาว ผมก็เอาไปเที่ยวด้วยกันมาแล้ว อยู่ในทุกช่วงเวลาสำหรับผม ผมไปที่ไหน “คิวซัง”ต้องไปด้วย จะขึ้นเขาลงห้วย ทุนกันดาร เดินทางยากยังไง ก็ไปด้วยกัน จะมีกี่คนที่เอาหมาชิวาว่าลงเรือยางล่องแก่งไปตกปลา แต่คิวไปได้ ไปแบบที่คิวชอบด้วย คิวซัง ขึ้นเขาคิชกูฏถึง2ครั้ง เดินคู่ไปกับผมจนถึงผ้าแดง คิวซัง ไม่กลัวน้ำ เป็นหมาชิวาว่าที่ชอบน้ำ ทะเล ภูเขา ไม่เคยกลัว เห็นน้ำนี่เหมือนเห็นสวนน้ำผิดแปลกไปจากชิวาว่าด้วยกัน คิวซังอยู่กับผมตั้งแต่ผมไม่มีอะไร จนทุกวันนี้พอมีพอกินพาคิวไปเที่ยวได้ทุกที่ ผมชอบแบบไหนคิวซังก็ชอบแบบนั้น แม้แต่เรื่องของกิน ผมชอบกินหมู คิวก็ชอบกินหมู วันนี้เหลือแต่เพียงความทรงจำแล้วนะลูกพ่อ

✎ น้องกล้าหาญแค่ไหนตอนไปหาหมอ?
คิวซังไม่เคยกลัวหมอเลย ทุกครั้งที่หมอนัดพ่อจะพานั่งรถเข็น ไปพบคุณหมอเพื่อรับยาและตรวจอาการโรคหัวใจ คิวซังดีใจ เพราะไปหาคุณหมอแล้วคิวก็จะหายจากอาการไอ และหลับในท่าปกติได้